Gratis online dating &
relatiebemiddeling
Help, ik ben niet moeders mooiste

Ik ga er niet om heen draaien. De wereld is onrechtvaardig. Sommige babies beginnen in een gouden ledikant, anderen in een kartonnen doos. Sommige pubers zijn populair omdat ze goed tegen een bal kunnen schoppen, anderen worstelen met gevoelens van minderwaardigheid omdat ze op iemand van de eigen sekse vallen. Sommige ontpoppen zich als een vlinder, anderen blijven een lelijk rupsje. Kwestie van genen helaas. We hebben allemaal onze moeilijkheden, maar sommige meer dan anderen.

Wie je ook bent, je hebt de keuze: accepteer het en maak er het beste van, of vecht ertegen en voel jezelf een slachtoffer. Makkelijker gezegd dan gedaan, ik weet het.

Ik ben lelijk!
Als je iets aan jezelf niet zo mooi vindt, is het heel logisch om te denken dat een afwijzing of liefdesgebied daarmee direct in verband staat. Na een reeks afwijzingen zoek je naar voor de hand liggende oorzaken. Uiteraard denk je al snel aan kenmerken die je van jezelf niet fraai vindt. 'Zijn mijn oren te groot? Ben ik dan te dik? Te klein? Lang? Is het mijn handicap? Rare moedervlek?' Zeker als iemand er een opmerking over heeft gemaakt kan het veel pijn doen. Het is nota bene iets waar je niet veel aan kunt doen.

Herken je het? Denk niet dat je hierin uniek bent. Er zijn mensen die op de cover van een glossy blad niet zouden misstaan, maar amper in de spiegel durven kijken. Echt waar, juist mooie mensen leunen erg op hun verschijning en kunnen zich verloren voelen als ze iets van hun schoonheid verliezen, of ontdekken dat iets niet perfect is of minder perfect wordt. Grappig is ook dat veel (onzekere) mensen van zichzelf eisen dat ze een toonbeeld van perfectie zijn, maar ze dat van hun partner niet verwachten. Waarom kunnen ze niet wat aardiger voor zichzelf zijn? Dat zou ze een stuk gelukkiger (en waarschijnlijk ook aantrekkelijker) maken...